{"id":1049,"date":"2021-01-17T16:38:26","date_gmt":"2021-01-17T15:38:26","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bartbarnard.nl\/blog\/?p=1049"},"modified":"2021-01-17T17:49:29","modified_gmt":"2021-01-17T16:49:29","slug":"de-bouwzucht-op-zernike","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bartbarnard.nl\/blog\/de-bouwzucht-op-zernike\/","title":{"rendered":"De bouwzucht op Zernike"},"content":{"rendered":"\n

In zijn Bauen Wohnen Denken<\/em> beschrijft Heidegger de verhouding tussen bouwen en wonen. Niet elk bouwwerk, zo stelt hij vast, is een woning: een brug, een station of een markthal zijn zeker wel bouwwerken, maar zijn niet bedoeld om te wonen. Maar toch gaat het begrip van wonen verder dan alleen woningen: een ingenieur voelt zich thuis<\/em> in de energiecentrale een vrachtwagenchauffeur is thuis<\/em> op de snelweg.<\/p>\n\n\n\n

Jene Bauten jedoch, die keine Wohnungen sind, bleiben ihrerseits vom Wohnen her bestimmt, insofern sie dem Wohnen der Menschen dienen. So w\u00e4re denn das Wohnen in jedem Falle der Zweck, dr allem auen vorsteht. [\u2026] Bauen n\u00e4mlich ist nicht nur Mittel und Weg zum Wohnen, das Bauen ist in sich selber bereits Wohnen.<\/em> (GA7,148)<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
E\u00e9n van de vele bouwputten die momenteel op het Zerniketerrein te vinden zijn.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Ik moest aan Heideggers analyse van de verhouding tussen bouwen en wonen denken toen ik onlangs tijdens een wandeling weer eens aan de noordkant van het Zerniketerrein terecht kwam. Hoewel er \u2013 vooralsnog \u2013 niemand woont<\/a>, lijkt het hele terrein \u00e9\u00e9n grote bouwput. Het lijkt erop dat de daar aanwezige partijen, met het Hanze en de RuG voorop, een wedstrijdje aan het doen zijn in zelfmanifestatie door hun bouwzucht. Het ene Smart Building<\/em> is nog maar net opgeleverd of de andere European Academy<\/em> wordt in de steigers gezet.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Fraaie architectuur, maar welk doel dient het…?<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Fraaie architectuur, dat zeker. Prachtige fa\u00e7ades herbergen magistrale entrees voorzien van grootste hallen, vriendelijke ontvangstruimtes en diverse typen werkplekken. En ruim: in een gebouw waar ik onlangs was, mat het vloeroppervlak van wat traditioneel ‘het kleinste kamertje’ wordt genoemd anderhalve meter bij anderhalve meter – voor \u00e9\u00e9n toiletpot.<\/p>\n\n\n\n

Met al die esthetiek lijkt evenwel de functionaliteit wat uit het oog verloren. Al eerder is (in de wandelgangen) opgemerkt dat het gebouw voor sportstudies wel erg veel loze ruimte heeft \u2013 z\u00f3 veel zelfs, dat al snel na de voltooing hiervan noodgebouwen bijgeplaatst moesten worden, omdat er binnen te weinig ruimte was voor het verzorgen van daadwerkelijk onderwijs. Tevens werden hoorcolleges voor grote groepen (toen dat nog usance was) in de regel verzorgt in eveneens een noodgebouw aan De Deimten \u2013 prima ruimtes, maar in tegenstelling tot de nieuwe gebouwen puur gericht op functionaliteit.<\/p>\n\n\n\n

Ik zou misschien minder problemen hebben met al dat vastgoed, wanneer deze de goed ingebed in het landschap zouden worden opgericht. Helaas is de situatie andersom en wordt het landschap aangepast aan de gebouwen. Terwijl vooruitstrevende steden als Parijs<\/a>, Berlijn<\/a> en Rome<\/a> eindelijk de fiets als het<\/em> aangewezen vervoersmiddel binnen de bebouwde kom omarmen, is er voor Zernike bedacht dat alle gebouwen met de automobiel bereikbaar moeten zijn.<\/p>\n\n\n\n